Wednesday, June 3, 2009

மரியாதை - விமர்சனம்


இந்த படத்தை நான் பார்த்தேன் என்று சொல்வதைவிட பார்க்க வைக்கப்பட்டேன் என்று சொல்வதே சரியானது. எங்க டீமில் இருந்த சில விசமிகள் இந்த படத்தை கண்டிப்பாக பார்த்தே ஆக வேண்டும் என வேண்டி விரும்பி கேட்டு கொண்டதால் நானும் வேறுவழியின்றி செல்ல வேண்டியதாயிற்று. (இந்த படத்த பார்க்க ஐநாக்ஸ் போகப்போகிறேன் என என் ரூம்மேட்டிடம் நான் சொன்னபோது அவன் என்னை ரொம்ப கேவலமாக பார்த்தான்.

பொதுவாக விஜயகாந்த் படங்களில் நகைச்சுவை காட்சிகள் எல்லாம் ரொம்ப கடுப்பாயிருக்கும் ஆனா சீரியஸ் காட்சிகள் எல்லாம் மிகவும் நகைச்சுவையாக இருக்கும். இது விக்ரமன் படங்களுக்கும் பொருந்தும். உதாரணமாக வானத்தை போல படத்தில் வீடு ஒழுகி தன் தம்பிகள் நனைந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக பெரிய விஜயகாந்த் தன் மடியில் தம்பிகளைஎல்லாம் உக்காரவைத்து பெரிய கூடையை தன் தலைமேல் பிடித்துக்கொண்டு தன் தம்பிகளை மழையிலிருந்து காப்பாற்றும் காட்சி. இந்த காட்சியை நினைக்கும்போதெல்லாம் சிரித்து சிரித்து வாயே வலித்திருக்கிறது.
அந்த மாதிரி இந்த படத்திலயும் ஏதாவது சீரியசான(!) காட்சிகள் ஏதாவது இருக்கும் என என்னை நானே தேற்றிக்கொண்டு ஒரு வழியாக படம் பார்க்கச் சென்றேன். சத்தியமா சொல்றேன் இந்த மாதிரி ஒரு கேவலமான படத்தை என் எதிரி கூட பார்க்கக்கூடாது. எப்படித்தான் மனசாட்சியே இல்லாமல் இந்த மாதிரி ஒரு படம் எடுக்கிறாங்களோ?. அதுவும் விஜயகாந்த் முகத்தை அடிக்கடி க்ளோஸ்-அப்பில் வேறு காட்டி நம்மை அநியாயத்திற்கு கொடுமைப்படுத்துராங்க. அதாவது பரவாயில்லை "இன்பமே உந்தன் பேர் பெண்மையோ" ரீ மிக்ஸ் பாடலை சமாதியில் இருக்கும் M.G.R. மட்டும் கேட்டார்ன்னா மியுசிக் டைரக்டரை பீச் ரோட்டில் ஓட ஓட விரட்டி அடிப்பார்.

இதற்க்குமேல் இந்த படத்தைபற்றி எதுவும் கேட்காதிர்கள். மானம் மரியாதை உள்ளவர்கள் தயவு செய்து இந்தப் படத்தை தவிர்க்கவும்.

No comments:

Post a Comment